Måndagen gav oss det siste programmet i serien ‘Hjernevask’ og denne episoden skulle oppsummere det meste. Også denne gongen var det spesielt kjønnsforskarane som fekk gjennomgå. Nok ein gong klarte spesielt Bolsø og Lorentzen å framstå utan evne til å ha to tankar i hovudet samtidig. Bolsø fordi ho var såpass provosert av Eias utspørjing at ho hadde vorte rasande og Lorentzen fordi han var så skråsikker. Alt dette var sjølvsagt godt hjelpt av NRKs redigering, men Lorentzens kronikk i Aftenposten etter programmet bidrog ikkje heilt til å gjenopprette biletet.
Tittelen på programmet var ‘Født sånn er blitt sånn’ som også er tittelen på boka frå serien. Rosinen i pølsa var Viktor som tidlegare heitte Viktoria og hadde vorte fødd med usikkert kjønn, såkalla intersex, i 1986. Han/ho hadde vorte operert tidlegare og vorte vedtatt å bli til kvinne og dette var med grunnlag i ein teori om at kjønnsidentiteten festar seg i laupet av dei første to åra. Denne tåredryppande historien som er eit spørsmål om medisinsk feilbehandling, blir då brukt for alt det er verdt i forhold til kjønnsforskarane som aldri har vore inne i biletet. Fordi dei har eit avvikande syn, så blir dei den store stygge ulven som er moralsk ansvarlege for denne behandlinga. Merkverdig og fullstendig villeiande. Les mer »
Etter forbrytelse følgjer straff. Det er den sombre røynda som møter oss på det parisiske Musée d’Orsay sin utstilling med namnet Crime et châtiment. Det første som møter ein er eit stort oppslag på veggen med teksten ‘Du skal ikkje slå i hel’ og i enden av rommet står den siste giljotinen i Frankrike.
Den var i bruk sist 10. september 1977 på nakken til Hamidja Djanoubi som var den siste som blei henretta i Frankrike før dødsstraff blei avskaffa i 1981.
Nordmenn eg fortel dette til blir alltid sjokkert over at dødsstraff i Frankrike blei utført med giljotine så seint. Ein forbinder dette med Den franske revolusjonen og terroren, men giljotinen har vore standard henrettingsmåte sidan 1792. Den var då eit stort framsteg i forhold til tidlegare torturering av fangar. Alle skulle få lik straff (sjølv om dei militære var eit unntak og blei avretta ved skyting). Revolusjonsleiaren Marat propaganderte før revolusjonen om at om ein måtte bøte med livet, så måtte døden vere mjuk. Drapet på Marat er forøvrig eit eige tema på utstillinga.
Giljotinen på utstillinga bærer eit slør og det kan vise til at giljotinen blei kalla Enka. Folkeleg omtalt så er det sånn at den dødsdømte ‘kysser enka’, får ‘raud snipp’, ‘barbert hals’, ’stikk nasen i vindauga’, ’såg verda på tvers’ osb. Les mer »
Som Jan O skriv i sitt blogginnlegg for to dagar sidan, så er Eia ute i farleg farvatn i programmet om IQ og rase. Boka til Herrstein og Murray med tittelen ‘The Bell Curve’ er den mest kontroversielle boka som har kome ut innan psykologi i nyare tid og mange har brukt mykje tid på å gå inn i datamaterialet for å kikke dei nærare i korta. At Eia let Murray framstå som ein koseleg eldre herre som berre ynskte mest mogleg diversitet er heilt utruleg. At han ikkje gjekk inn på noko av kritikken er tilsvarande utruleg. Richard Nisbet som Eia intervjua, har vore svært kritisk til The Bell Curve, så Eia hadde sjansen til å få med eit meir kritisk syn. Les mer »
Det ser ut til at Framstegspartiet er for nedadgåande framfor morgondagens val og dermed er vel eigentleg moroa ute av valet allereide? For kva skulle vi gjort utan den spenninga som dette partiet har stått for? Eg har nesten vorte fysisk antasta av vennene mine når eg har antyda at eg som ved alle stortingsval dei siste 12 åra, ikkje hadde tenkt å stemme. For i år ville Framstegspartiet vinne, fekk eg høyre. Dette fekk meg gradvis til å endre meining, og eg vil vere ein av dei (kanskje ikkje så mange) som stemmer Raudt ved Haukeland Skole. Les mer »
